Księga Rodzaju 1

 Tydzień, w którym Bóg stworzył świat

1. Na początku, gdy Bóg zaczął [1]  stwarzać niebo i ziemię, 2. na ziemi panowało pomieszanie z poplątaniem. Ciemność spowijała ocean [2], a duch Boży unosił się ponad wodami. 3. „Niechaj powstanie [3] światło” ‒ rzekł Bóg i powstało światło. 4. Bóg ujrzał,  że światło jest dobre, oddzielił więc światło od ciemności. 5. Światło nazwał dniem, a ciemność nazwał nocą. Wtedy zapadł [4]  wieczór, a po nocy wstał poranek. To była niedziela [5].

6. I rzekł Bóg: „Niech powstanie sklepienie w toni wodnej i podzieli wodę na dwoje”. 7. I zbudował Bóg sklepienie. Tak oddzielił wodę, która była pod sklepieniem, od wody nad sklepieniem. I tak zostało. 8. Sklepienie nazwał Bóg niebem. Wtedy zapadł wieczór, a po nocy wstał poranek. To był poniedziałek.

9. I rzekł Bóg: „Niechaj woda pod niebem zbierze się w jedno miejsce i niech się ukaże ląd [6]”. I tak się stało. 10. Ląd nazwał Bóg ziemią, a zbiorniki [7] wodne na zwał morzami. I widział, że tak jest dobrze [8]. 11. „Niechaj na ziemi rozkrzewi się roślinność: różne trawy nasienne i rozmaite drzewa dające owoce z nasionami w środku” ‒ rzekł Bóg i tak się stało. 12. Na ziemi jęła się krzewić roślinność, różne trawy nasienne i rozmaite drzewa rodzące owoce z nasionami w środku. Bóg widział, że tak jest dobrze. 13. Wtedy zapadł wieczór, a po nocy wstał poranek. To był wtorek.

14. I rzekł Bóg: „Niechaj powstaną ciała świecące [10]  na sklepieniu niebieskim, aby dzień można było odróżnić od nocy [11], aby było z czego wróżyć [12]  i aby było wiadomo, kiedy przypadają święta i jak upływają dni i lata. 15. Niech będą też źródłem światła, aby ze sklepienia niebieskiego oświetlać ziemię”. I tak się stało. 16. Bóg skonstruował dwa duże ciała świecące: większe z nich, by było władcą dnia, a mniejsze ‒ by było władcą nocy. I do tego gwiazdy.

17. Wszystkie te ciała świecące umieścił Bóg na sklepieniu niebieskim, aby oświetlały ziemię 18. i aby panowały za dnia i w nocy, i aby światło różniło się od ciemności. I Bóg widział, że tak jest dobrze. 19. Wtedy zapadł wieczór, a po nocy wstał poranek. To była środa.

20. I rzekł Bóg: „Niechaj woda zaroi się [13]  miriadami żywych stworzeń [14], niech ptactwo lata nad ziemią po niebie”. I tak się stało [15]. 21. Stworzył Bóg wielkie smoki morskie i różne żywe istoty pływające [16]  i pełzające, od których zaroiła się woda, i rozmaite ptaki skrzydlate. I widział Bóg, że tak jest dobrze. 22. „Mnóżcie się i niech was pełno będzie w wodzie morskiej [17], a ptaki niech się mnożą na ziemi” ‒ pobłogosławił Bóg swe stworzenia. 23. Wtedy zapadł wieczór, a po nocy wstał poranek. To był czwartek.

24. I rzekł Bóg: „Niechaj z ziemi powstaną różne żywe istoty: zwierzęta gospodarskie, drobne stworzenia i wszelkiego rodzaju dzika zwierzyna”. I tak się stało. 25. I stworzył Bóg różnego rodzaju dziką zwierzynę, rozmaite zwierzęta gospodarskie i drobne stworzenia  żyjące w trawie. I widział Bóg, że tak jest dobrze. 26. I rzekł Bóg: „Stwórzmy ludzi wyglądających jak my, nam podobnych [18]. Niechaj panują nad rybami morskimi i nad ptakami, nad zwierzętami gospodarskimi, nad wszelką dziką zwierzyną [19]  i nad wszystkimi drobnymi  stworzeniami żyjącymi w trawie”. 27. I stworzył Bóg ludzi wyglądających jak on. Jak Bóg wyglądali ludzie, których stworzył. Stworzył ich mężczyzną i kobietą. 28. „Mnóżcie się, niech was pełno będzie na ziemi, którą macie podbijać ‒ pobłogosławił ich. ‒ Panujcie nad rybami morskimi, nad ptakami, nad zwierzętami gospodarskimi [20]  i nad wszystkimi drobnymi stworzeniami żyjącymi w trawie. 29. Daję wam do jedzenia ziarno, czyli nasiona wszelkich traw, które porastają całą ziemię, oraz owoce wszelkich drzew, z ich nasionami w środku. Niech będą wam pożywieniem.

30. Natomiast wszystkim zwierzętom, wszelkiemu ptactwu i całej reszcie drobnych stworzeń żyjących na ziemi daję do jedzenia zielone części tych traw”  [21]. 31. Potem Bóg popatrzył [22]  na wszystko, co zrobił, i widział, że tak jest bardzo dobrze. Wtedy zapadł wieczór, a po nocy wstał poranek. To był piątek.

Przypisy

  

[1] Raszi, za którego interpretacją idzie też przekład TPL.

[2] KB, t. 4, s. 1691. Podobnie Lemański („praocean”).

[3] Tak samo Mieses i BP.

[4] Tak samo ŚP.

[5] O dniach tygodnia i o dwóch wersjach Rdz 1‒2, 3 zob. Wstęp tłumacza do 2. wydania.

[6] Tak samo Cylkow, Mieses, BP.

[7] Tak samo Zaremba.

[8] Podobnie BR. Jako przysłówek interpretują wyraz tow także Budny, Neufeld, Cylkow, Spitzer.

[10] Podobnie Jakubiec, BT1.

[11] Podobnie interpretują i tłumaczą wersety 14 i 18 Neufeld, Mieses i Spitzer.

[12] KB, t. 1, s. 26.

[13] Leksem ten, nieobecny w staropolskich przekładach, a dziś dominujący, pojawia się tu po raz pierwszy u Neufelda.

[14] Tak samo NŚ2020.

[15] LXX (BHK). W hebr. brak słów „I tak się stało”.

[16] Podobnie Jakubiec, BT1, BR, ŚP, PE; GWT.

[17] Podobnie po raz pierwszy w BZ („wody morskie”, Vlg: „aquas maris”), później Wujek, BG, Kruszyński, BR.

[18] Podobnie Jakubiec, BT1, BP, NP.

[19] Przekład syryjski (BHK). W hebr. „nad całą ziemią”.

[20] Uzupełnione wg LXX i przekładu syryjskiego (BHK), w hebr. brak „nad zwierzętami gospodarskimi”.

[21] To zróżnicowanie pokarmu ludzkiego (w. 29) i zwierzęcego (w. 30) opieram na interpretacji Rambana.

[22] Raszbam do Wj 2, 2.