Księga Rodzaju 3

 

1.   Jednego razu wąż ‒ najprzebieglejsze ze wszystkich zwierząt lądowych, które Bóg Jahwe stworzył ‒ ozwał się do kobiety: „Faktycznie Bóg powiedział, żebyście nie jedli owoców[1] żadnych drzew rosnących w tym ogrodzie?”. 2. „Ależ skąd! Jemy owoce drzew rosnących w tym ogrodzie! ‒ odparła kobieta. ‒ 3. Bóg tylko o drzewie, które rośnie pośrodku ogrodu, powiedział tak: «Nie jedzcie jego owoców, a nawet nie dotykajcie się samego drzewa, byście nie pomarli»”. 4. „Absolutnie nie umrzecie ‒  wąż na to. ‒ 5. To dlatego, że Bóg wie, że tego samego dnia, w którym zjecie owoc tego drzewa, otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie mogli rozstrzygać, co jest dobre, a co złe.”.


6. Wtedy kobieta zwróciła uwagę, że owoce tego drzewa wyglądają na dobre do jedzenia i samo drzewo też jest piękne i na pewno cenne, skoro daje mądrość. Zerwała więc jeden z jego owoców i jęła go jeść, częstując nim także męża. 7. I rzeczywiście, otworzyły się im obojgu oczy, ale cóż zobaczyli[2]? Że są nadzy. Pozszywali więc liście figowe i zrobili sobie z nich prze paski na biodra. 8. Pod wieczór usłyszeli, jak Bóg Jahwe przechadza się po ogrodzie na wietrze. Człowiek i jego żona schowali się więc przed Bogiem pośród drzew rosnących w ogro dzie. 9. „Gdzie jesteś?” ‒ zawołał Jahwe do człowieka. 10. „Usły szałem cię, jak się przechadzasz po ogrodzie, i przestraszyłem się, bom jest nagi, dlatego się schowałem”. 11. „A któż ci powiedział,  żeś jest nagi? ‒ spytał Jahwe. ‒ Czyś może zjadł owoc drzewa, którego owoców zakazałem ci jeść?” 12. „Kobieta, którą dałeś tu do mnie, to ona dała mi owoc zerwany z tego drzewa i go zjadłem” ‒ człowiek na to. 13. Bóg Jahwe zwrócił się więc do kobiety: „Coś ty zrobi ła?”. A ona: „Wąż mię oszukał i dlatego zjadłam ten owoc”. 14. Wtedy rzekł Jahwe do węża: „Ponieważ to zrobiłeś, większe przekleństwo na ciebie spadnie niż na jakiekolwiek inne zwierzę gospodarskie czy dzikie. Będziesz się wił na brzuchu  i gryzł ziemię przez całe życie. 15. Sprawię, że wrogość zapanuje między tobą a tą kobietą, między twoimi a jej potomkami. Jej  potomek złapie cię za głowę, a ty go złapiesz za piętę”. 16. Potem Bóg przemówił do kobiety: „Sprawię, że życie twoje będzie pełne trosk i często będziesz zachodziła w ciążę[3]. W bólu będziesz ro dziła dzieci. Mąż twój będzie budził w tobie żądzę, ale i będzie miał nad tobą władzę”. 17. Na końcu Bóg zwrócił się do Człowieka[4]: „Ponieważ posłuchałeś żony i zjadłeś owoc zerwany z drzewa, którego owoców ja sam zakazałem ci jeść, przez ciebie na ziemię spadnie przekleństwo. Przez całe życie w mozole będziesz wydzierał ziemi  pożywienie dla siebie. 18. Będzie ci ona rodziła osty i ciernie, gdy zasiejesz zboże, by żywić się jego ziarnem[5]. 19. Będziesz wylewać siódme poty, by zdobyć kawałek chleba, aż wrócisz do ziemi, bo z niej powstałeś. Jesteś garstką ziemi, przeto do ziemi wrócisz”.

20. Wtedy człowiek dał swej żonie na imię Ewa, bo kto żyw, jest owocem jej żywota[6]. 21. Potem Pan Bóg uszył Człowiekowi i jego   żonie skórzane koszule i przyodział ich. 22. Pomyślał też: „Oto człowiek, przypisawszy sobie prawo rozstrzygania, co jest dobre,  a co złe, stał się jak jeden z nas. Teraz żeby tylko nie wyciągnął ręki i nie zerwał owocu również z drzewa życia, bo gdyby go zjadł, żyłby wiecznie”. 23. Odprawił więc Jahwe człowieka z rajskiego ogrodu, aby uprawiał ziemię, z której powstał. 24. Wygnawszy go z ogrodu, Bóg osiedlił go na wschód od Raju[7], a drogi powrotnej do drzewa życia kazał pilnować cherubinom z mieczem,   którego płomieniste ostrze się obraca.


[1] Podobny dodatek po raz pierwszy w BZ.

[2]  Podobnie BR, PE, Zaremba, Duda; Message.

[3] Lemański (t. I, cz. 1, s. 253‒254).

[4]  Wyraz adam ‘człowiek’ staje się stopniowo imieniem, w miarę jak toczy się historia pierwszych rodziców, co polega na tym, że wyraz ten traci rodzajnik (Claus Westermann, adam person, [w:] TLOT, t. 1, s. 34). W przekładzie oddaję to pisownią dużą literą, gdy wyraz ten jest imieniem. Użycie w przekładzie wyrazu Człowiek jako imienia jest o tyle usprawiedliwione, że także w języku hebrajskim (tj. wśród Żydów)

wyraz adam był później używany praktycznie tylko jako rzeczownik pospolity, a nie jako imię.

[5] Ibn Ezra.

[6] Chaj ‘żyjący’ ‒ Chawa ‘Ewa’.

[7]  LXX (BHK). W hebr. „Wygnawszy go z ogrodu, Bóg postawił cherubinów na wschód od Raju”.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Księga Rodzaju 6

Obraz
  1.    Gdy ludzie zaczęli mnożyć się na ziemi i rodziły im się córki, 2. synowie Boga zobaczyli, że córki ludzkie są urodziwe, i brali siłą wszystkie , które im tylko wpadły w oko [1] . 3. Wtedy Jahwe pomyślał: „Nie będzie duch mój ożywiał człowieka bez końca. Człowiek jest istotą cielesną i jego życie ma trwać nie dłużej niż sto dwadzieścia lat”. 4. W tamtych czasach żyli na świecie olbrzymi, a także potem, gdy synowie Boga spali z córkami ludzkimi i rodziły im one dzieci . To byli owi bohaterowie, zażywający wielkiej sławy w dawnych wiekach. 5. Jahwe zobaczył, że nieprawość ludzi zamieszkujących świat jest wielka i ciągle są oni skłonni tylko do złego. 6. Wtedy pożałował, że ich stworzył, i czuł w sercu gorycz. 7. „Zgładzę ze świata ludzi, których stworzyłem ‒ postanowił. ‒ Zgładzę też zwierzęta, a nawet drobne stworzenia żyjące w trawie i ptactwo, bo żałuję, żem je s...
Czytaj więcej

Księga Rodzaju 1

  Tydzień, w którym Bóg stworzył świat 1. Na początku, gdy Bóg zaczął [1]  stwarzać niebo i ziemię, 2. na ziemi panowało pomieszanie z poplątaniem. Ciemność spowijała ocean [2], a duch Boży unosił się ponad wodami. 3. „Niechaj powstanie [3] światło” ‒ rzekł Bóg i powstało światło. 4. Bóg ujrzał,  że światło jest dobre, oddzielił więc światło od ciemności. 5. Światło nazwał dniem, a ciemność nazwał nocą. Wtedy zapadł [4]  wieczór, a po nocy wstał poranek. To była niedziela [5]. 6. I rzekł Bóg: „Niech powstanie sklepienie w toni wodnej i podzieli wodę na dwoje”. 7. I zbudował Bóg sklepienie. Tak oddzielił wodę, która była pod sklepieniem, od wody nad sklepieniem. I tak zostało. 8. Sklepienie nazwał Bóg niebem. Wtedy zapadł wieczór, a po nocy wstał poranek. To był poniedziałek. 9. I rzekł Bóg: „Niechaj woda pod niebem zbierze się w jedno miejsce i niech się ukaże ląd [6]”. I tak się stało. 10. Ląd nazwał Bóg ziemią, a zbiorniki [7] wodne na zwał morzami. I widział, że...
Czytaj więcej

Księga Rodzaju 7

Obraz
  1. Wtedy Jahwe rzekł doń: „Wejdź wraz z całą rodziną do korabia,   bo widzę, że ty jeden w całym tym pokoleniu jesteś porządnym człowiekiem. 2. Weź też ze sobą po siedem par (samca i samicę) z każdego gatunku zwierząt czystych, a z nieczystych – po jednej parze. 3. Także z każdego gatunku ptaków weź po siedem par (samca i samicę). Dzięki temu wszystkie gatunki zwierząt przetrwają potop. 4.    Bo za tydzień spuszczę na ziemię deszcz, który będzie padać czterdzieści dni i czterdzieści nocy, i tak zgładzę z ziemi wszystkie istoty żywe, choć sam je stworzyłem”. 5. Noe zrobił wszystko dokładnie tak, jak mu przy kazał Bóg. 6. Gdy Noe miał sześćset lat, zaczął się na ziemi potop. 7. Wszedł więc Noe do korabia razem z żoną, synami i synowymi. Uciekając   przed potopem, 8. weszły też do korabia zwierzęta czyste i nieczyste oraz ptak...
Czytaj więcej