Księga Rodzaju 9

 

1. Bóg pobłogosławił też Noego i jego synów tak: „Mnóżcie się i niech was pełno będzie na świecie. 2. A wszystkie dzikie zwierzęta, zwierzęta gospodarskie, ptactwo, drobne stworzenia żyjące w trawie[1] i ryby morskie odtąd będą się was bały i będziecie panami ich życia i śmierci. 3. Bo wszystkie będą od dziś waszym po- żywieniem, tak jak dotąd były nim tylko rośliny. 4. Ale nie wolno wam jeść mięsa żywego zwierzęcia, czyli mięsa, w którym jest jeszcze krew[2]. 5. Po drugie, Ja sam zadbam o to, by każdemu, kto zada śmierć człowiekowi, czy mordercą będzie zwierzę, czy drugi człowiek, została wymierzona kara[3]. 6. Kto rozleje krew człowieka, tego krew przez człowieka ma być[4] rozlana. Bo Pan Bóg stworzył ludzi wyglądających jak on sam. 7. A wy się mnóżcie i niech ziemia zaroi się wami”. 8. Bóg powiedział jeszcze  do Noego i jego synów tak: 9. „Zawieram przymierze z wami    i z waszymi potomkami, którzy będą żyli po was, 10. a także ze wszystkimi żywymi stworzeniami, które wyszły z korabia, z dzi kimi i gospodarskimi zwierzętami oraz z ptakami. 11. Zgodnie z tym przymierzem nigdy więcej nie wyginą wszystkie żywe stworzenia wskutek potopu, ani też nie będzie więcej potopu,   który by spustoszył świat”. 12. „Znakiem tego przymierza ‒ dodał Bóg ‒ który umieszczam między sobą a wami i wszystkimi żywymi stworzeniami po wsze czasy, 13. będzie mój łuk. Kładę go na obłoku i będzie między mną a światem znakiem tego przymierza. 14. Kiedy zachmurzę niebo nad światem i ukaże się na obłoku ten łuk, 15. będę pamiętać o przymierzu między mną a wami i wszystkimi żywymi stworzeniami. Dzięki temu nigdy więcej nie dojdzie do potopu zagrażającego życiu wszystkich stworzeń. 16. Bo gdy zobaczę łuk na obłoku, przypomnę sobie o wiecznotrwałym przymierzu pomiędzy Bogiem a każdym stworzeniem żyjącym na ziemi”. 17. Na koniec Bóg jeszcze raz powiedział   do Noego: „To jest znak przymierza, które zawieram z każdym żywym stworzeniem zamieszkującym ziemię”.

 

Życie Noego po potopie

18. Szem, Cham i Jafet byli synami Noego, którzy wyszli z korabia (a Cham to ojciec Kanaana). 19. Od tych trzech synów Noego pochodzi ludzkość, która zasiedliła[5] cały świat. 20. Po potopie Noe oddał się uprawie ziemi i zasadził winnicę. 21. Raz napił się wina, a upiwszy się, obnażył się w swoim namiocie. 22. Gdy Cham, przodek Kananejczyków, zobaczył ojca nagiego, wyszedł z na- miotu[6] i powiedział o tym braciom. 23. Ci wzięli ojcowe szaty, nałożyli je sobie na ramiona i okryli nimi Noego, podszedłszy doń   tyłem. Tak nie zobaczyli ojca nagiego. 24. Gdy Noe wytrzeźwiał[7] i dowiedział się, co mu zrobił najmłodszy syn, powiedział tak:

„Niech będzie przeklęty Kanaan, niech będzie najpodlejszym sługą    swych braci. 26. Niech będzie pochwalony[8] Jahwe, Bóg Szema,  i niech Kanaan będzie jego niewolnikiem. 27. Niech Bóg da dużo przestrzeni [jaft] Jafetowi i niech zamieszka on w namiotach Szema, a Kanaan niech będzie ich niewolnikiem”.


28. Po potopie Noe żył jeszcze trzysta pięćdziesiąt lat. 29. Ogółem przeżył dziewięćset pięćdziesiąt lat i umarł.




[1] Uzupełnione i poprawione wg LXX (BHK).

[2]  Raszi, który zresztą powtarza tu interpretację pojawiającą się w Talmudzie babilońskim (np. Sanhedryn 57a) ‒ zob. Daat Mikra. Według Lemańskiego (t. I, cz. 1, s. 414) zakaz tu sformułowany wynika ze względów humanitarnych.

[3] BDB, s. 205. Podobny przekład GNB.

[4] Podobnie Jakubiec, BT1, BP, ŚP.

[5] Podobnie NŚ2020.

[6] LXX (BHK). W hebr. brak słów „wyszedł z namiotu”.

[7] Podobnie BR, ŚP i NŚ2020.

[8] KB, t. 1, s. 159. Podobny przekład Spitzer.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Księga Rodzaju 6

Księga Rodzaju 1

Księga Rodzaju 7