Księga Rodzaju 9

 

1. Bóg pobłogosławił też Noego i jego synów tak: „Mnóżcie się i niech was pełno będzie na świecie. 2. A wszystkie dzikie zwierzęta, zwierzęta gospodarskie, ptactwo, drobne stworzenia żyjące w trawie[1] i ryby morskie odtąd będą się was bały i będziecie panami ich życia i śmierci. 3. Bo wszystkie będą od dziś waszym po- żywieniem, tak jak dotąd były nim tylko rośliny. 4. Ale nie wolno wam jeść mięsa żywego zwierzęcia, czyli mięsa, w którym jest jeszcze krew[2]. 5. Po drugie, Ja sam zadbam o to, by każdemu, kto zada śmierć człowiekowi, czy mordercą będzie zwierzę, czy drugi człowiek, została wymierzona kara[3]. 6. Kto rozleje krew człowieka, tego krew przez człowieka ma być[4] rozlana. Bo Pan Bóg stworzył ludzi wyglądających jak on sam. 7. A wy się mnóżcie i niech ziemia zaroi się wami”. 8. Bóg powiedział jeszcze  do Noego i jego synów tak: 9. „Zawieram przymierze z wami    i z waszymi potomkami, którzy będą żyli po was, 10. a także ze wszystkimi żywymi stworzeniami, które wyszły z korabia, z dzi kimi i gospodarskimi zwierzętami oraz z ptakami. 11. Zgodnie z tym przymierzem nigdy więcej nie wyginą wszystkie żywe stworzenia wskutek potopu, ani też nie będzie więcej potopu,   który by spustoszył świat”. 12. „Znakiem tego przymierza ‒ dodał Bóg ‒ który umieszczam między sobą a wami i wszystkimi żywymi stworzeniami po wsze czasy, 13. będzie mój łuk. Kładę go na obłoku i będzie między mną a światem znakiem tego przymierza. 14. Kiedy zachmurzę niebo nad światem i ukaże się na obłoku ten łuk, 15. będę pamiętać o przymierzu między mną a wami i wszystkimi żywymi stworzeniami. Dzięki temu nigdy więcej nie dojdzie do potopu zagrażającego życiu wszystkich stworzeń. 16. Bo gdy zobaczę łuk na obłoku, przypomnę sobie o wiecznotrwałym przymierzu pomiędzy Bogiem a każdym stworzeniem żyjącym na ziemi”. 17. Na koniec Bóg jeszcze raz powiedział   do Noego: „To jest znak przymierza, które zawieram z każdym żywym stworzeniem zamieszkującym ziemię”.

 

Życie Noego po potopie

18. Szem, Cham i Jafet byli synami Noego, którzy wyszli z korabia (a Cham to ojciec Kanaana). 19. Od tych trzech synów Noego pochodzi ludzkość, która zasiedliła[5] cały świat. 20. Po potopie Noe oddał się uprawie ziemi i zasadził winnicę. 21. Raz napił się wina, a upiwszy się, obnażył się w swoim namiocie. 22. Gdy Cham, przodek Kananejczyków, zobaczył ojca nagiego, wyszedł z na- miotu[6] i powiedział o tym braciom. 23. Ci wzięli ojcowe szaty, nałożyli je sobie na ramiona i okryli nimi Noego, podszedłszy doń   tyłem. Tak nie zobaczyli ojca nagiego. 24. Gdy Noe wytrzeźwiał[7] i dowiedział się, co mu zrobił najmłodszy syn, powiedział tak:

„Niech będzie przeklęty Kanaan, niech będzie najpodlejszym sługą    swych braci. 26. Niech będzie pochwalony[8] Jahwe, Bóg Szema,  i niech Kanaan będzie jego niewolnikiem. 27. Niech Bóg da dużo przestrzeni [jaft] Jafetowi i niech zamieszka on w namiotach Szema, a Kanaan niech będzie ich niewolnikiem”.


28. Po potopie Noe żył jeszcze trzysta pięćdziesiąt lat. 29. Ogółem przeżył dziewięćset pięćdziesiąt lat i umarł.

[1] Uzupełnione i poprawione wg LXX (BHK).

[2]  Raszi, który zresztą powtarza tu interpretację pojawiającą się w Talmudzie babilońskim (np. Sanhedryn 57a) ‒ zob. Daat Mikra. Według Lemańskiego (t. I, cz. 1, s. 414) zakaz tu sformułowany wynika ze względów humanitarnych.

[3] BDB, s. 205. Podobny przekład GNB.

[4] Podobnie Jakubiec, BT1, BP, ŚP.

[5] Podobnie NŚ2020.

[6] LXX (BHK). W hebr. brak słów „wyszedł z namiotu”.

[7] Podobnie BR, ŚP i NŚ2020.

[8] KB, t. 1, s. 159. Podobny przekład Spitzer.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Księga Rodzaju 1

  Tydzień, w którym Bóg stworzył świat 1. Na początku, gdy Bóg zaczął [1]  stwarzać niebo i ziemię, 2. na ziemi panowało pomieszanie z poplątaniem. Ciemność spowijała ocean [2], a duch Boży unosił się ponad wodami. 3. „Niechaj powstanie [3] światło” ‒ rzekł Bóg i powstało światło. 4. Bóg ujrzał,  że światło jest dobre, oddzielił więc światło od ciemności. 5. Światło nazwał dniem, a ciemność nazwał nocą. Wtedy zapadł [4]  wieczór, a po nocy wstał poranek. To była niedziela [5]. 6. I rzekł Bóg: „Niech powstanie sklepienie w toni wodnej i podzieli wodę na dwoje”. 7. I zbudował Bóg sklepienie. Tak oddzielił wodę, która była pod sklepieniem, od wody nad sklepieniem. I tak zostało. 8. Sklepienie nazwał Bóg niebem. Wtedy zapadł wieczór, a po nocy wstał poranek. To był poniedziałek. 9. I rzekł Bóg: „Niechaj woda pod niebem zbierze się w jedno miejsce i niech się ukaże ląd [6]”. I tak się stało. 10. Ląd nazwał Bóg ziemią, a zbiorniki [7] wodne na zwał morzami. I widział, że...
Czytaj więcej

Księga Rodzaju 6

Obraz
  1.    Gdy ludzie zaczęli mnożyć się na ziemi i rodziły im się córki, 2. synowie Boga zobaczyli, że córki ludzkie są urodziwe, i brali siłą wszystkie , które im tylko wpadły w oko [1] . 3. Wtedy Jahwe pomyślał: „Nie będzie duch mój ożywiał człowieka bez końca. Człowiek jest istotą cielesną i jego życie ma trwać nie dłużej niż sto dwadzieścia lat”. 4. W tamtych czasach żyli na świecie olbrzymi, a także potem, gdy synowie Boga spali z córkami ludzkimi i rodziły im one dzieci . To byli owi bohaterowie, zażywający wielkiej sławy w dawnych wiekach. 5. Jahwe zobaczył, że nieprawość ludzi zamieszkujących świat jest wielka i ciągle są oni skłonni tylko do złego. 6. Wtedy pożałował, że ich stworzył, i czuł w sercu gorycz. 7. „Zgładzę ze świata ludzi, których stworzyłem ‒ postanowił. ‒ Zgładzę też zwierzęta, a nawet drobne stworzenia żyjące w trawie i ptactwo, bo żałuję, żem je s...
Czytaj więcej

Księga Rodzaju 2

  1. Tak ukończone zostały niebo i ziemia, i całe urządzenie świata. 2. Dokończył Bóg swego dzieła w piątek[1], a w sobotę odpoczął po całej pracy, którą wykonał. 3. Pobłogosławił Bóg sobotę i uznał ją za dzień świąteczny[2], bo w tym dniu odpoczął po całej pracy, którą był wykonał, stwarzając świat[3]. 4. To były pradzieje nieba i ziemi, czyli historia ich stworzenia[4]. Rajski ogród, stworzenie ludzi Gdy Jahwe, Bóg, stworzył ziemię i niebo, 5. na ziemi nie było jeszcze żadnych zarośli ani nie wyrosła jeszcze trawa, bo Bóg Jahwe nie spuścił na ziemię deszczu, i nie było też ludzi, którzy by uprawiali ziemię. 6. Tylko wyziewy dobywały się z ziemi i zwilżały ją całą z wierzchu. 7. Wtedy ulepił[5] Jahwe człowieka z garści ziemi[6], przez nos wtłoczył w jego ciało życiodajne powietrze, i tak człowiek stał się żywym stwo rzeniem. 8. Potem w Raju[7], na wschodzie, Jahwe zasadził ogród i tam osiedlił[8] człowieka, którego ulepił. 9. Na glebie ogrodu wyhodował Jahwe wszystkie piękne dr...
Czytaj więcej