Księga Rodzaju 5

 

1. Oto historia rodzinna[1] Człowieka.

Gdy Bóg stworzył Człowieka, uczynił go podobnym do Boga[2]. 2. Stworzył ich mężczyzną i kobietą. Pobłogosławił ich i nazwał ich ludźmi, gdy ich stworzył. 3. Gdy Człowiek miał sto trzydzieści lat, spłodził syna wyglądającego jak on, podobnego ojcu. Dał mu na imię Szet. 4. Po spłodzeniu Szeta Człowiek żył jeszcze osiemset lat i spłodził synów i córki. 5. Człowiek przeżył ogółem dziewięćset trzydzieści lat i umarł. 6. Gdy Szet miał sto pięć lat, spłodził Enosza. 7. Po spłodzeniu Enosza Szet żył jeszcze osiemset siedem lat i spłodził synów i córki. 8 Szet przeżył ogółem dziewięćset dwanaście lat i umarł. 9. Gdy Enosz miał dziewięćdziesiąt lat, spłodził Kenana. 10. Po spłodzeniu Kenana Enosz żył jeszcze osiemset piętnaście lat i spłodził synów i córki. 11. Enosz przeżył ogółem dziewięćset pięć lat i umarł. 12. Gdy Kenan miał siedemdziesiąt lat, spłodził Mahalalela. 13. Po spłodzeniu Mahalalela Kenan żył jeszcze osiemset czterdzieści lat i spłodził synów i córki.


14. Kenan przeżył ogółem dziewięćset dziesięć lat i umarł. 15. Gdy Mahalalel miał sześćdziesiąt pięć lat, spłodził Jareda. 16. Po spłodzeniu Jareda Mahalalel żył jeszcze osiemset trzydzieści lat i spłodził synów i córki. 17. Mahalalel przeżył ogółem osiemset dziewięćdziesiąt pięć lat i umarł. 18. Gdy Jared miał sto sześćdziesiąt dwa lata, spłodził Chanocha. 19. Po spłodzeniu Chanocha   Jared żył jeszcze osiemset lat i spłodził synów i córki. 20. Jared przeżył ogółem dziewięćset sześćdziesiąt dwa lata i umarł. 21. Gdy Chanoch miał sześćdziesiąt pięć lat, spłodził Metuszalacha. 22. Potem przez trzysta lat Bóg przypuszczał Chanocha do poufałości[3]. Chanoch spłodził w tym czasie synów i córki. 23. Przeżył ogółem trzysta sześćdziesiąt pięć lat. 24. Przez cały ten czas Bóg przypuszczał go do poufałości, a potem Chanoch zniknął, bo Bóg go zabrał. 25. Gdy Metuszalach miał sto osiemdziesiąt siedem lat, spłodził Lamecha. 26. Po spłodzeniu Lamecha Metuszalach żył jeszcze siedemset osiemdziesiąt dwa lata i spłodził synów i córki. 27. Ogółem przeżył Metuszalach dziewięćset sześćdziesiąt dziewięć lat i umarł. 28. Gdy Lamech miał sto osiemdziesiąt dwa lata, spłodził syna. 29. Dał mu na imię Noe [Noach], bo powiedział: „Ten dopiero pocieszy nas [jenachamenu] w mozole, jakim jest uprawianie ziemi, którą przeklął Bóg”. 30. Po spłodzeniu Noego Lamech żył jeszcze pięćset dziewięćdziesiąt pięć lat i spłodził synów i córki. 31. Lamech przeżył ogółem siedemset siedemdziesiąt siedem lat i umarł. 32. Gdy Noe miał pięćset lat, spłodził Szema, Chama i Jafeta.


[1] KB, podobnie NCV.

[2] Podobnie ŚP.

[3] M. Piela, Grzech dosłowności we współczesnych polskich przekładach Starego Testamentu, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego 2003, s. 113‒114 i literatura tamże.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Księga Rodzaju 1

  Tydzień, w którym Bóg stworzył świat 1. Na początku, gdy Bóg zaczął [1]  stwarzać niebo i ziemię, 2. na ziemi panowało pomieszanie z poplątaniem. Ciemność spowijała ocean [2], a duch Boży unosił się ponad wodami. 3. „Niechaj powstanie [3] światło” ‒ rzekł Bóg i powstało światło. 4. Bóg ujrzał,  że światło jest dobre, oddzielił więc światło od ciemności. 5. Światło nazwał dniem, a ciemność nazwał nocą. Wtedy zapadł [4]  wieczór, a po nocy wstał poranek. To była niedziela [5]. 6. I rzekł Bóg: „Niech powstanie sklepienie w toni wodnej i podzieli wodę na dwoje”. 7. I zbudował Bóg sklepienie. Tak oddzielił wodę, która była pod sklepieniem, od wody nad sklepieniem. I tak zostało. 8. Sklepienie nazwał Bóg niebem. Wtedy zapadł wieczór, a po nocy wstał poranek. To był poniedziałek. 9. I rzekł Bóg: „Niechaj woda pod niebem zbierze się w jedno miejsce i niech się ukaże ląd [6]”. I tak się stało. 10. Ląd nazwał Bóg ziemią, a zbiorniki [7] wodne na zwał morzami. I widział, że...
Czytaj więcej

Księga Rodzaju 6

Obraz
  1.    Gdy ludzie zaczęli mnożyć się na ziemi i rodziły im się córki, 2. synowie Boga zobaczyli, że córki ludzkie są urodziwe, i brali siłą wszystkie , które im tylko wpadły w oko [1] . 3. Wtedy Jahwe pomyślał: „Nie będzie duch mój ożywiał człowieka bez końca. Człowiek jest istotą cielesną i jego życie ma trwać nie dłużej niż sto dwadzieścia lat”. 4. W tamtych czasach żyli na świecie olbrzymi, a także potem, gdy synowie Boga spali z córkami ludzkimi i rodziły im one dzieci . To byli owi bohaterowie, zażywający wielkiej sławy w dawnych wiekach. 5. Jahwe zobaczył, że nieprawość ludzi zamieszkujących świat jest wielka i ciągle są oni skłonni tylko do złego. 6. Wtedy pożałował, że ich stworzył, i czuł w sercu gorycz. 7. „Zgładzę ze świata ludzi, których stworzyłem ‒ postanowił. ‒ Zgładzę też zwierzęta, a nawet drobne stworzenia żyjące w trawie i ptactwo, bo żałuję, żem je s...
Czytaj więcej

Księga Rodzaju 2

  1. Tak ukończone zostały niebo i ziemia, i całe urządzenie świata. 2. Dokończył Bóg swego dzieła w piątek[1], a w sobotę odpoczął po całej pracy, którą wykonał. 3. Pobłogosławił Bóg sobotę i uznał ją za dzień świąteczny[2], bo w tym dniu odpoczął po całej pracy, którą był wykonał, stwarzając świat[3]. 4. To były pradzieje nieba i ziemi, czyli historia ich stworzenia[4]. Rajski ogród, stworzenie ludzi Gdy Jahwe, Bóg, stworzył ziemię i niebo, 5. na ziemi nie było jeszcze żadnych zarośli ani nie wyrosła jeszcze trawa, bo Bóg Jahwe nie spuścił na ziemię deszczu, i nie było też ludzi, którzy by uprawiali ziemię. 6. Tylko wyziewy dobywały się z ziemi i zwilżały ją całą z wierzchu. 7. Wtedy ulepił[5] Jahwe człowieka z garści ziemi[6], przez nos wtłoczył w jego ciało życiodajne powietrze, i tak człowiek stał się żywym stwo rzeniem. 8. Potem w Raju[7], na wschodzie, Jahwe zasadził ogród i tam osiedlił[8] człowieka, którego ulepił. 9. Na glebie ogrodu wyhodował Jahwe wszystkie piękne dr...
Czytaj więcej